Debby Roukens’ Weblog

Veere is vandaag voor de derde keer naar de KNO-arts geweest en de beslissing die er al aan zat te komen is inderdaad genomen; ze krijgt buisjes en haar neusamandelen worden geknipt. Dat gaat allemaal poliklinisch, ze wordt met melk verdoofd en het duurt allemaal maar iets van een kwartier, maar ik vind het maar niks. Gelukkig mogen we bij haar blijven tot ze in slaap valt en gelijk na de operatie wordt ze weer naar je toe gebracht, maar ik zou het toch graag van haar overnemen. Ze wordt over een week of 4 geholpen en over een week of 2 weten we precies wanneer. Niet zo handig met vrij nemen, maar het kan niet anders helaas.
Kuro gaat morgen al onder het mes en daar ben ik weliswaar iets minder zenuwachtig over, maar ook dat is niet echt leuk. Hij mankeert gelukkig niks, maar het wordt tijd dat zijn mannelijk hormoon een beetje beteugeld wordt. Hij luistert als je hem paait met snoepjes geweldig, maar zodra er een vrouwtje voorbij komt kun je het vergeten. Lief roepen, snoepjes, het maakt allemaal niks uit. Doe Maar zong het al heel plastisch; ‘je loopt je l.. achterna’. Een echte mannetjeshond dus! Ik ben de laatste om te zeggen dat hij ‘geholpen’ wordt, want als ‘ie mocht kiezen weet ik zeker dat hij de boel liet bungelen. In dit geval is het gewoon mezelf helpen!