Debby Roukens’ Weblog

Als ik alleen thuis ben vind ik het leuk een beetje over de virtuele markt te struinen. Niet zo slim eigenlijk, want ineens kom je dan allerlei spullen tegen die je ‘nodig’ hebt. Gelukkkig zitten er zulke lompe types achter veel advertenties dat het niet zo vaak tot kopen komt. Ik mail bijvoorbeeld iemand: “Beste … Op Marktplaats biedt u een dit-en-dat aan. Ik zou hem voor bedrag x willen overnemen, ik hoor graag of u daarmee akkoord gaat. Vriendelijke groet, Debby Roukens” Krijg ik een mailtje terug: “Nee, sorry”. Oke, de vraag is beantwoord. Maar is het te veel moeite er even je naam onder te zetten?
Later mailde ik een man die een espressoapparaat verkoopt, ‘eventueel samen met de bijbehorende koffiemolen’. De koffiemachine heb ik al, dus ook hierheen een mailtje gestuurd; “Hallo …., heeft u een richtprijs voor de koffiemolen of verkoopt u de apparaten alleen samen? Ik hoor graag van u, enz”. In het mailtje dat ik terugkreeg moest ik zoeken naar het antwoord maar het stond er: ‘150 euro’. Ik heb niet de moeite genomen te bedanken voor het antwoord. Los van het feit dat ik al een (weliswaar eenvoudige) bonenmaler heb, vind ik het onbegrijpelijk dat mensen niet de moeite nemen even een fatsoenlijk antwoord te sturen. Of is het een mij onbekende ongeschreven regel dat je niet in volzinnen mailt?