Niet stekelig genoeg
Gisteren liep ik met Kuro in het parkje in Rijswijk toen ik een dode egel zag liggen. Het is bekend, ik kan niet zo goed tegen dode diertjes dus ik ben er gelijk naartoe gelopen. Ik stond al te mompelen ‘arm beestje’ toen ik zag dat hij nog leefde. Lang leve de poepzakjes! Ik heb hem voorzichtig op een plastic zak op mijn hand gelegd en zo ben ik naar huis gelopen. Het was duidelijk nog een jong beestje. Ik vermoed dat hij door een hond te grazen is genomen. Dat kan geen slimme hond zijn geweest denk ik, maar Stekel zag er toch niet zo best uit. Bloed aan zijn achterlijf, een stekel in zijn bek, bloed aan zijn oogjes… De stekel heb ik voorzichtig weggehaald en toen met egeltje in een doosje met wat stro naar de egel-opvang in Delft gegaan. De dame van de opvang gaf hem niet gelijk op toen ze hem zag, maar ze zei dat ze hun best gaan doen hem op te lappen. Het beestje was uitgedroogd en zijn opgezwollen tong duidde op een ontsteking zei ze. Maar aan beide problemen was iets te doen. Ik ga van de week maar eens bellen om te informeren hoe het gaat. Het egeltje was een maand of twee werd me verteld. Ik hoop dat ‘ie wat ouder wordt dan dat.
ps Egels zijn beschermde dieren. Als je een gewonde egel vindt kun je op www.egelopvang.nl terecht voor informatie en adressen om hem weg te brengen. Geef egels nooit melk! Ze zijn gek op kattenvoer.
29 oktober 2007 om 11:18
Doet me denken aan hoe wij ontelbare keren al met een uit het nest gevallen duif of verzwakte jonge meeuw naar de vogelopvang hier in Den Haag zijn gereden… Hoeveel mensen die diertjes niet aan hun lot overlaten… goed dat je het egeltje hebt opgepakt! ‘k Hoop dat ‘ie het zal redden!