Debby Roukens’ Weblog

Loading...

Ik lig al 5 dagen ziek op bed en Veere misbruikt de gelegenheid om me zeker 4x per dag ‘beter te maken’ met de dokterskoffer die ze van tante Margo heeft gekregen.
“Zo mevrouw, bent u ziek?” “Ja dokter”, zeg ik braaf. Ze stopt de plastic stethoscoop in haar oren. Als een volleerd dokter duwt ze de andere kant op mijn borst. “Zuchten!” Ik zucht. En nog een keer en nog een keer en nog een keer. Zelfs mijn arm en hoofd worden beluisterd. “Zo, alles gezucht”, zegt de dokter tevreden. Dan komt de plastic injectienaald te voorschijn. In praktisch elke deel van mijn lijf wordt geprikt. “Prik!” klinkt het keer op keer blij. “Auw!” roep ik elke keer, maar dat mag niet, “want dan wordt de dokter boos!” Ik kan de dokter er maar net van weerhouden in mijn ogen te prikken.
Deze arts vertoont toch wel enigszins sadistische trekjes. De plastic thermometer wordt tevoorschijn gehaald. “Waar zijn je billen?” klinkt het dreigend terwijl ze onder de dekens duikt. Het stuk plastic in mijn mond bemoeilijkt het praten, maar door haar een snoepje aan te bieden red ik mijzelf. Ik ben ziek, maar ik heb in tijden niet zo gelachen.

Loading...

Celeste (2,5), Veere (3) en Julia (5) en op de achtergrond Ageeth (34)Wat een poppetjes he! Afgelopen maandag mochten ze langs de deuren voor Sint Maarten. In eerste instantie wilde Veere eigenlijk niet, maar met haar twee vriendinnetjes erbij vond ze het toch wel heel leuk. Jammer genoeg lag ik ziek op bed, maar (tante) Ageeth en papa zijn natuurlijk wel gezellig mee gegaan. Het was een groot succes! Veere deinde zelfs helemaal mee tijdens het zingen. Helaas heeft opa maar heel kort (en nogal beweeglijk) gefilmd, maar dit filmpje geeft toch een klein beetje een idee.

Ik sta in de apotheek op mijn beurt te wachten als een jong stel binnenkomt. ‘Condooms’, schiet door mijn hoofd. Er zijn nog een paar wachtenden voor mij en ook het stel dat bij de andere balie gaat staan voor produkten zonder voorschrift moet even wachten. Ik denk dat ze net studeren. Hou oud ben je dan? 19, 20? Het meisje pakt de hand van de jongen, hij streelt haar billen, ze giebelen allebei een beetje. ‘Zeker weten condooms’, denk ik. Als ze aan de beurt zijn spits ik mijn oren. ‘Een zwangerschapstest alstublieft’. Ze zijn 8 euro 30 kwijt. Als ze wegwandelen, nog steeds schuchter lachend, kan ik alleen maar hopen dat ze die avond niet ook hun toekomstdromen kwijt raken.

Nu de ergste schrik voorbij is gaat het gelukkig ook weer wat beter met Veere. Ze eet weer en krijgt weer praatjes. Het valt nu wel op hoe stil het de laatste week eigenlijk was! De afgelopen dagen ben ik zo snel mogelijk na de uitzending naar huis gescheurd om bij haar te zijn. Niet dat ik heel veel kon doen; af en toe wat te eten of te drinken halen en een nieuwe dvd opzetten. Dus heb ik met de laptop op schoot op bed liggen werken. Het zal nog wel even duren voor Veere weer helemaal de oude is denk ik, je merkt dat ze snel moe is. Ik ben nu wel extra alert, ook als de antibioticakuur afgelopen is. Ik weet in ieder geval dat de combinatie van hoesten en overgeven op iets heel anders kan duiden dan op buikgriep!

Na een paar dagen aanzien vandaag toch maar de dokter gebeld om Veere te laten nakijken. Ze hoestte, gaf over en was hangerig en soms bijna apathisch. Tien voor 3 hadden we een afspraak. De dokter dacht iets te horen, belde de kinderarts en stuurde ons direct door naar het ziekenhuis. Drie mensen hebben geluisterd, gekeken en gevoeld, er werd urineonderzoek gedaan en longfoto’s gemaakt. Na 3,5 uur kwam het verlossende woord; Veere heeft longontsteking. Gelukkig niet zo ernstig dat we haar achter moesten laten, we mochten gelijk langs de apotheek en nu ligt ze in haar eigen bedje te slapen. Ik ben blij dat we weten wat het is, al duurde het wachten eindeloos. 5,5 uur na de afspraak bij de huisarts kwamen we thuis. Het medicijn vond ze vreselijk, maar dat zal ze de komende week toch echt 3x per dag moeten slikken. Volgens de kinderarts is longontsteking een kwestie van domme pech; een bacterie of infectie die zich op of in de longen nestelt. Ik zal het eens opzoeken. Nu ben ik alleen maar blij met de wetenschap dat ze over een paar dagen weer op de been is. Je eigen kind ziek zien, het went nooit.

Ik ben 35! En om dat te vieren had ik vandaag een knusse maar heerlijke high tea. Mama had zich vreselijk uitgesloofd op alle taarten, scones, muffins en ander lekkers. En dat heb ik geweten! Ik krijg mijn broek haast niet meer dicht, het is echt schandalig. En ik ben ook nog eens schandalig verwend. Het was een hele leuke verjaardag. Op zo’n manier is ouder worden helemaal niet erg!

Helaas, het egeltje heeft het niet gered. Ik heb gisteren even gebeld maar hij bleek een gebroken kaak te hebben. Ze (de egeldokter) dacht niet dat het door een hond kwam maar door een harde klap. Ik wil er maar niet over nadenken wat er dan met hem is gebeurd… Ze heeft hem laten inslapen anders was hij langzaam doodgegaan. Zielig. Maar gelukkig is hem meer ellende nu bespaard gebleven.