Debby Roukens’ Weblog

Ons ritje naar het ziekenhuis legden we dinsdag af in een vervangende auto. Ondanks het feit dat op de papieren van de verhuurmaatschappij staat dat roken verboden is en de sticker naast het stuur dat zelfs de analfabeten duidelijk maakt, rook de wagen naar asbak. De lucht was zo heftig, dat gaat er volgens mij met een week luchten nog niet uit. Ik belde dus vanuit de auto het verhuurbedrijf om daar over te klagen. De man die ik aan de lijn kreeg was ook niet gelukkig. ‘We vragen het van tevoren zelfs nog aan mensen, omdat de huurder erna het vervelend kan vinden’, zei hij zuchtend. Ik vertelde dat we een klein kindje hebben, dat ik het alleen daarom al heel vervelend vind dat het stinkt. Toen ik had opgehangen vroeg Veere bezorgd ‘Mama, waarom zei jij tegen de telefoon dat ik stink?’ Auw… Toen we er later nog een keer op terug kwamen zei ze dat ze het wel heel grappig vond. Gelukkig maar.

Vandaag bereikte het ziekenhuisverhaal van Veere een nieuw hoogtepunt. Hoewel, dieptepunt is een beter woord. Twee weken geleden zaten we onverwacht vol zenuwen in het ziekenhuis uit angst voor een derde longontsteking, maar dat liep met een sisser af. Wel slijm op haar longen, maar de longen zelf waren schoon. Toch wilde de kinderarts haar vandaag nog een keer zien en eventueel verder onderzoeken. Dat pakte ze grondig aan, alle enge ziektes die een mens kan krijgen stonden zo’n beetje op het lijstje. Dat betekende een heleboel buisjes bloed afnemen. Nou is Veere een bikkel en de vorige keren (ze moddert immers al zo’n beetje sinds haar geboorte) gaf ze bij het prikken geen krimp. Maar ramp, ze konden nu geen ader vinden. Onderhuids zoeken, toen de andere arm. Eerst rolden de tranen over haar wangen zonder dat ze geluid maakte, maar hoe langer het duurde hoe harder ze ging brullen. Arm poppetje. Ik bleef maar tegen haar praten en ijsjes beloven, maar dat was nu echt niet genoeg. Toen de naald eruit was, was het verdriet gelukkig snel over. Ze kreeg een velletje stickers als troost en alle kaboutertjes op de stickers werden uitvoerig beschreven.

Over een week (een deel van) de uitslagen, aanstaande donderdag terug voor een zweettest. Met electronische stootjes wordt dan zweet opgewekt dat wordt opgevangen en onderzocht. Ik duim heel hard dat dat geen zeer doet, maar die indruk kreeg ik niet bij de uitleg. Over een week of 10 (lange wachtlijst) verdergaand onderzoek naar astma, want dat is de richting waarin in de kinderarts vooral denkt. Vandaar ook dat ze vanaf nu elke dag 2x aan de inhalator moet. Gelukkig gaat dat hartstikke goed.

Eenmaal thuis zijn we snel het beloofde ijs gaan halen. Zodoende liep ze met haar winterjas en sjaal om op straat heerlijk een ijsje te eten. ’s Avonds kwam er toch nog even een ontlading toen ik de gaasjes en watten van de prik-gaatjes aftrok. Ze begon weer net zo hartverscheurend te huilen als vanmiddag. Na een paar verhaaltjes te hebben voorgelezen was ze gelukkig zo vertrokken. Nu maar hopen dat ze over ijsjes en niet over naalden droomt…

Sinds ik een uitzending over E-nummers heb voorbereid ben ik nog wat beter gaan letten op wat ik allemaal binnen krijg. Nou at ik al geen vlees en mag ik in verband met het opbouwen van wat meer afweer drie maanden geen zuivel meer, nu kan ik helemaal wel overstappen op zelfgeteelde worteltjes. Pfff…

In die E-nummers zou iedereen zich wat meer moeten verdiepen, daar word je echt niet gelukkig van. E621 is net zo slecht als aspartaam is uit onderzoek gebleken; kankerverwekkend. En het erge is dat het bijna overal in zit. Let er maar eens op. Of anders op de benamingen die dit E-nummer moeten verbergen; mononatriumglutamaat, glutamaat(zuur), plantaardige gehydrogeneerde olien en vetten en ga zo maar door. Het idee van E621 is dat het de smaak van het eten versterkt. Bijna elk bouillonblokje, sausje of poedertje bevat het dan ook. En de chips, borrelnootjes, soepen enzovoort. De zoete tegenhanger is dus aspartaam, dat zit in praktisch elk light-produkt. Er blijft niet veel over! Ik was dan ook blij toevallig in een tijdschrift te lezen dat er snoep gemaakt wordt waar niets kunstmatigs aan toegevoegd wordt; geen aspartaam, geen gelatine (= gemalen dierenbotten), geen kunstmatige geur-, kleur- of smaakstoffen, dat zijn snoepjes die bij niemand kwaad kunnen! Ze zijn via internet te koop. Aan bestellen ben ik nog niet toegekomen. Ik kwam namelijk terecht op de pagina met voorwaarden. Nummer 8b klinkt als volgt:

“Wij zijn niet aansprakelijk voor enige schade veroorzaakt door overmacht. Onder overmacht wordt in ieder geval verstaan:
oorlog of daarop gelijkende situaties, oproer, sabotage, boycot, staking, bezetting, blokkade, ziekte van personeel van verkoper, tekortschieten van toeleveranciers en/of transporteurs van verkoper, maatregelen van de overheid (een buitenlandse overheid daaronder begrepen) zoals een vervoers-, import-, of productieverbod,natuurrampen, slecht weer, blikseminslag, brand, explosie en uitstroming van gevaarlijke stoffen of gassen”

Met die blokkades, natuurrampen en maatregelen van de overheid zal het wel loslopen, maar ’slecht weer’? Die snoepjes komen vast nooit aan…