Blindenvrouwtje
donderdag, 14 februari 2008
Gisteren mocht ik ervaren hoe het is om blind te zijn. Dat klinkt niet echt gezellig, maar het was wel heel bijzonder. Bij het Loket Aangepast Lezen in Den Haag werd ik ingewijd in de wereld van de blinden en slechtzienden. Hoe lees je boeken als je niet kunt kijken, hoe stap je in de juiste tram en hoe steek je de straat over? Met een theedoek voor mijn ogen heb ik dat laatste geprobeerd. Doodeng! Je hoort van alle kanten geluiden van voorbijrazende auto’s, stemmen, en dan moet je blindvaren op een witte stok waarmee je de grond aftast. Leo gidste me. Hij is 38 jaar geleden blind geboren en vindt het de gewoonste zaak van de wereld om zonder zicht rond te lopen. Ik was blij toen de theedoek afging. Ik was pas 3 meter vooruit gekomen. Maar ik zag wel dat het mistig was, waar de auto’s vandaan kwamen en ik stapte zonder beperking de bus weer in om terug naar de studio te rijden. We beseffen toch veel te weinig hoe gelukkig we zijn als we niks mankeren. Dit was mijn herinnering! En ik denk niet dat ik hem snel zal vergeten…