Debby Roukens’ Weblog

Op de typisch Zweedse paardjes

Na te hebben geslapen in een aftandse garage in Goteborg, een b&b in een prachtig vrijstaand huis in de natuur, een deftig maar rommelig apartement op 5 hoog in het centrum van Stockholm en een voormalige gevangenis kijk ik nu vanuit een voormalig (smalspoor-) treinstation naar de sneeuw op straat. Zweden is een dure maar wel mooie ervaring. In anderhalve week tijd hebben we zo’n 1000 kilometer afgelegd en nog maar een fractie gezien. Toch heb ik het gevoel dat we heel wat hebben meegekregen. We bezochten 6 musea waar we ondermeer de enige opgezette blauwe potvis ter wereld en (levende) haaien en aapjes zagen, we bekeken de geschiedenis van Volvo, we gingen de oudste kopermijn in van Europa (maar misschien zelfs ook wel daarbuiten), bewonderden glasblazers, slenterden door oude delen van Stockholm, zagen de verhalen van Astrid Lindgren tot leven komen in ‘Junibacken’ en natuurlijk roetsjten we op een ’slee’ van hellingen af. Hoogtepunt (haha!) was uiteraard het bezoek aan Ikea waar we zeker 3 uur rond liepen. Ik schaam me daar wel een klein beetje voor, maar het was toch erg leuk om te zien hoe mijn favoriete winkel er in het land van herkomst uitziet. Uiteraard: blauw! Maar wel met een andere vorm en hier en daar toch net ook wat andere spullen. Extra grappig nu vond ik het verhaal dat ik pas geleden in de krant las; dat de Denen boos zijn op Ikea omdat ze dure spullen naar Zweedse plaatsen hebben vernoemd en goedkope tapijtjes naar plaatsen in Denemarken. Voor mij zien die namen er allemaal hetzelfde uit, maar zo zie je dat chauvinisme overal voorkomt. Dat herken ik nu trouwens ook wel een beetje bij mezelf. Ik heb zin in een bord met aardappels en een lekkere bruine boterham met kaas. Ik vind knackebrod heerlijk maar het vult niet erg. En op straat en in de tram begrijpen waar mensen om je heen het over hebben is ook wel weer eens leuk! Het zijn natuurlijk pietluttigheden. Ik vind het echt een prachtig land en de mensen zijn heel hartelijk. De sneeuw zal ik wel missen, hoewel ik begreep dat we die mee terug naar huis nemen. Ik ben alleen bang ben dat er niet genoeg mee komt om ook thuis te kunnen sleetje rijden…

Dit bericht is gepost op woensdag, 19 maart 2008 om 23:21 uur en is geplaatst in Foto, Overig. Je kunt alle reacties op dit bericht volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een reactie geven, of een trackback van je eigen site.