Debby Roukens' Weblog

Nu alle smurfen compleet zijn is het tijd voor Nijntjes. Een landelijke boekhandel heeft het briljante idee gehad het konijntje in miniatuurvorm uit te brengen. Je krijgt er 1 bij elke 5 euro die je uitgeeft (behalve aan boeken, in mijn geval erg jammer) en bij het inleveren van 10 zakjes waar de Nijntjes in zaten krijg je dan ook nog een knuffelnijntje. Op Marktplaats gaan de plastic poppetjes voor behoorlijk wat geld van de hand. Mensen durven er ook gewoon 5 euro voor te vragen. Alsof iemand dan niet beter een mooie pen voor zichzelf kan kopen, krijg je dat ding er gratis bij.

Eigenlijk wil ik niet meewerken aan die onzin, maar ik kan het toch niet laten. Ik spaar ook airmiles, punten van de koffie en thee, van de broodkraam op de markt en met behulp van vrienden en familie na de smurfen nu dus ook Nijntjes. De onverlaat die bedacht heeft dat er 26 verschillende moesten komen moeten ze opslag geven, want dat bevordert de verzamelwoede natuurlijk enorm. En ook op dit vlak maak ik me schuldig aan meelopen. Want hoewel ik me had voorgenomen met een stuk of 5 van die krengen tevreden te zijn, heb ik er inmiddels al 15 waarvan 5 dubbel. Een paar hele leuke heb ik niet. Dus wordt er nog een strippenkaart aangeschaft. En nog een pen. En misschien ook nog wel wat postzegels, enveloppen, mappen, inpakpapier, tijdschriften en lijm. En dan maar weer ruilen.  Ik heb straks zo’n goede sortering spullen dat ik de eerste 4 jaar niet meer naar die winkel hoef. Zouden ze daar al bij stilgestaan hebben?