Debby Roukens' Weblog

Veere verheugt zich al bijna de hele week op deze zondag. Vandaag zouden we namelijk naar kabouter Plop gaan, een voorpremiere in de bioscoop. Een speciale kleuterbioscoop, waarbij het licht een beetje aan zou blijven, het geluid wat minder hard zou worden gezet en waar de kindjes wat lekkers bij zouden krijgen en ook nog eens een film’diploma’ achteraf. Ik houd die website al maanden in de gaten, want ze organiseren zo’n speciale voorstelling maar heel zelden; de vorige was in oktober 2007.

Vanochtend dus vroeg Kuro uitlaten zodat we op tijd de deur uit konden. Om in Delft voor een gesloten deur te staan.  Van het schema bij de ingang werden we niet wijzer, dus papa gebeld om de website te controleren. Ja hoor, het stond er echt: “aanstaande zondag om 11.00 uur is het weer zo ver.” Het enige wat niet klopte was de datum: 26 juni. De combinatie van ‘aanstaande zondag’ en een datum aan het eind van de maand zorgden er voor dat ik geen seconde twijfelde dat het vandaag was. Niet dus. Ik heb een boos mailtje gestuurd naar de bioscoop. Dat je op je zondagochtend voor jan doedel in de auto stapt en voor niks parkeergeld moet betalen is al niet leuk, maar hoe leg je zo’n hummel uit dat ze niet naar de film gaat? We zijn dus maar door gereden naar het Delftse Hout waar we wat gegeten hebben en waar ze tussen de geitjes en de varkens kon rondlopen. Daarna in Den Haag centrum nog een lekker ijsje gehaald. Dat haalde de grootste teleurstelling er gelukkig wel af. Ik ga altijd met veel plezier naar de bioscoop in Delft. Maar vandaag vond ik het inderdaad even een kleuterbioscoop.

nb De bioscoop heeft een excuusmail gestuurd. De film was wel degelijk vandaag, maar niet in Delft. Helaas stond dat er niet bij. We mogen nu a.s. woensdag naar de premiere. Jammer genoeg moet ik dan werken, dus plopperdeplop, dan moet papa maar mee. Haha!

Met iedere minuut die je boos bent, raak je zestig seconden vreugde kwijt.

Ralph Waldo Emerson

Ik vind mezelf best een sportief type. Ik hou niet van stil zitten en je zult me tijdens een vakantie niet snel een paar dagen stil op het strand zien liggen. En ik kan steile wand klimmen en duiken en ik fiets graag. Althans, dat kon ik. Helaas is alleen de laatste sport nog actueel, want klimmen en duiken heb ik tot mijn spijt al een paar jaar niet gedaan. Het viel dan ook niet mee toen ik afgelopen week sportieve dingen moest uitproberen voor de radio. Het begon woensdag met boogschieten.

Het ziet er stoer uit, maar de dag erna had ik spierpijn in allebei mijn armen! Wel leuk om eens te proberen. En zowaar, de 3e keer raakte ik de schietschijf ook nog.

Vrijdag mocht ik de nieuwste rage uitproberen; skiken. Een kruising tussen skaten en nordic walking. Op de parkeerplaats deed ik de eerste voorzichte stapjes. Even een beetje eng, maar ook dat was hartstikke leuk!

Zaterdag hadden we een personeelsuitje. Met een gezellige barbecue, maar die moesten we wel eerst verdienen. Zodoende moesten we met bamboe en elastiekjes ‘iets’ bouwen, we hebben hoefijzers geworpen, op een quat gezeten en een stormbaan gedaan. Onder laaggespannen elastiekjes door, over hekken heen, aan een touw over de sloot heen slingeren en met 5 man op 1 ton klimmen. Nu heb ik echt overal spierpijn. Maar ik kan wel weer zeggen dat ik sportief ben!

Ik heb een aantal video fragmenten van programma’s uitgezonden op TV West online gezet:

• Groen Licht
• Het Voorwoord 2008
• TV West Nieuws
• Unicefstad

De video’s zijn ook te vinden in de Pagina’s en Video’s menu’s boven aan.

Ik loop altijd te mopperen op die halsbandparkieten die in kleine zwermen de tuin terroriseren. Als ik een vetbolletje ophang zit er binnen 5 minuten zo’n papegaai op en als ik een vogelsilo vul met zaadjes hangen er al snel 4 van die groene beesten aan. Ze zijn natuurlijk prachtig, maar ik hang ze op in de hoop weer eens een musje te zien of af en toe een paar koolmeesjes. Gelukkig zie ik die tussen de groene invasie door ook wel eens, maar toch.

Vanochtend liep ik met Kuro naar het park in Voorburg. Hij mag daar lekker los lopen en het is een mooi groot park, dus ideaal voor het weekend als je wat meer tijd hebt. Ik hoorde de halsbandparkieten al overscheren alleen maakten ze een iets ander geluid dan ik gewend ben. Een van de vogels kwam heel laag over en landde aan de overkant van de sloot in het gras. Hij had nog een korte staart dus ik ging er vanuit dat het een jonge vogel was die vliegles kreeg. Vanuit het gras kon hij geen kant op en al die oude bomen zijn zo hoog dat er ook geen lage takken te vinden zijn waar hij naartoe had kunnen fladderen. En in de verte kwamen vier grote honden aangerend. Ik deed een stapje dichterbij maar in zijn angst liep het beestje naar de sloot. Dus ging ik wat verder weg staan, maar toen het geblaf harder werd liep het beestje zo het water in. Ik gooide mijn jas en riem neer en rende naar de kant waar dat arme vogeltje met zijn vleugels gespreid op het water spartelde en alleen maar verder weg dreef. Ik twijfelde een seconde (hoe diep is het hier?!) maar stapte toen toch maar de sloot in. Ik had hem gelukkig snel te pakken. De mevrouw die met haar honden kwam aanlopen heeft me uit de sloot getrokken. Daar sta je dan. Een natte groot uitgevallen parkiet in je hand, een laag water in je laarzen en nat tot aan je navel. Dat werd dus klossend en klotsend naar huis. En Voorburg is best ver weg als je tot op je onderbroek nat bent!

De papegaai zit nu op een handdoek naast een fles warm water in een doosje. Ik heb al het kroos en modder van me afgespoeld en schone kleren aan. Op naar de vogelopvang! En als hij dan over een tijdje weer wordt vrijgelaten kan ik me elke dag afvragen als die beesten mijn tuin belagen; zit mijn drijfsijs er ook bij?