Debby Roukens’ Weblog

Afgelopen nacht was het precies 70 jaar geleden dat de Kristallnacht plaatsvond. In het Verzetsmuseum in Gouda vond een herdenking plaats en ik had de eer daar te mogen voorlezen. Na een stoetje van bekende Nederlanders die teksten lazen uit het dagboek van journalist Philip Mechanicus mocht ik afsluiten met de laatste brief die hij aan zijn dochter Ruth schreef, ongeveer een maand voor hij doodgeschoten werd.

Mechanicus omschrijft het leven in de barakken. Het gekke is dat je denkt alle gruwelverhalen wel te kennen, maar na anderhalf uur luisteren naar die verhalen komt het opnieuw weer heel dichtbij. Ik ga het hier allemaal niet herhalen, maar voor mij is de discussie over wel of niet de oorlog herdenken een onnodige. Het zou nooit meer mogen gebeuren maar het gebeurt immers nog steeds.

Op weg naar terug naar de auto kwamen we langs een gebouw waar vermoedelijk een joodse synagoge in zit. Op de trap lag een sober maar mooi wit boeket. Opdat we het nooit vergeten. Ondanks mijn dikke jas ging er een rilling door me heen.

Dit bericht is gepost op maandag, 10 november 2008 om 21:34 uur en is geplaatst in Overig. Je kunt alle reacties op dit bericht volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een reactie geven, of een trackback van je eigen site.