Debby Roukens' Weblog

Op de laatste dag van een jaar blikt een mens altijd terug en vooruit. In de uitzending heb ik vandaag allebei een beetje gedaan met behulp van de Trendlist 2009. Haags Communicatiebureau HBMEO laat deze lijst samenstellen.

Even dacht ik dat ik vanaf morgen hopeloos uit de tijd zou zijn (slippers en lenzen zijn dan namelijk ‘uit’), maar gelukkig blijf/word ik op een heleboel vlakken juist hartstikke hip; de chihuahua wordt ingeruild voor een grote hond (heb ik!), kokosbrood komt terug (heerlijk!), paardenstaarten zijn weer leuk (heb ik toch niet mijn haar voor niets laten groeien), vrouwen mogen weer vrouw zijn (dus niet gelijk aan de lijn in januari!), de handgeschreven brief komt terug (komt goed uit want ik heb geen printer), veilingen en rommelmarkten zijn leuk (vind ik ook!), de hippe kleine telefoons in huis worden ingewisseld voor oude met draaischijf (heb ik!),  en bovenal; de telefoon mag af en toe uit. Want 2009 moet vooral het jaar van het relaxen worden. Op dat vlak ben ik dan gelijk al superhip. De hele maand januari heb ik namelijk vrij genomen om na een periode van een paar jaar rennen en vliegen eindelijk eens uit te rusten en te gaan genieten. Leuke dingen doen met Veere, wandelen met Kuro, maar ook lekker naar de sauna en winkelen en veel thee drinken met vriendinnen. Is alles uit dat rijtje hip? Vast niet, maar dat interesseert mij als trend-nerd als ik eerlijk ben helemaal niets!

En zo snel! We zijn met de hele familie in Duitsland voor Kerst en voor Erik’s verjaardag. Mijn grote broer is al weer 40 geworden en mijn kleine neefje kan zelf lopen. Wat gaat dat toch snel. We hebben ‘s avonds een papieren geluksballon op gelaten op nog minstens 40 mooie jaren erbij. Ik heb Erik een cadeau gegeven dat hij leuk vindt vanwege de techniek en dat mijn neefjes leuk vinden om mee te spelen; een plasmacar. Een groot succes!

De ANWB had een oproep gedaan voor bumperteksten. Dat leverde een erg leuke fotocollage op in het nieuwste blad; ‘Te voet was je er al geweest‘, ‘Houd afstand heren, deze veearts kan castreren‘, ‘Don’t follow me, I’m lost too‘ . Niet erg toepasselijk als bumpersticker maar wel grappig: ‘Save a cow, eat a vegetarian‘. Allemaal erg leuk. Mijn favoriet past aardig bij de tijd van het jaar: ‘Rij nooit harder dan je beschermengel kan vliegen‘. Ook erg geschikt als kerstkaart!

Ik lig lekker met de laptop op bed tv te kijken. Misschien niet de sfeervolste manier om kerstavond door te brengen, maar wel heerlijk ontspannen.  Wat je ook doet deze dagen; geniet er van!

De laatste tijd loop ik regelmatig rillend ‘s ochtends buiten wanneer ik Kuro uitlaat. Net vanuit je lekkere warme bed onder de nog lekkerder warme douche en dan de kou in… brrr. Ik schrok er dan ook van toen ik in het park waar ik altijd loop een zwerver zag liggen. Het bleef niet bij een enkele keer, hij ligt er elke avond, ook als het vriest. In een oude, vieze slaapzak.

Het is natuurlijk makkelijk te denken dat het aan hem zelf ligt, dat het in een land als Nederland onzin is dat iemand op straat slaapt. Maar toch vrat het aan me. Want wat er ook achter zit, hij ligt er wel. Dus vroeg ik in een opwelling of er een oproep op de radio gedaan kon worden voor een slaapzak. Ik kreeg er door verschillende luisteraars vier aangeboden, waarvan ik er 2 heb opgehaald. Ze roken niet al te fris, dus heb ik er een gewassen. Eenmaal droog en weer opgerold in het zakje kreeg ik een beetje de zenuwen. Ik ben geen held. Ik moest hem natuurlijk ook nog geven… En ik heb geen idee wat voor man het is. Dus op een avond ben ik in het donker naar het park gegaan.  Ik ben bijna sluipend naar hem toe gegaan, slaapzak neergezet en weggehold.

Twee dagen later liep ik in de ochtend weer langs en mijn missie bleek geslaagd. Hij lag in zijn ‘nieuwe’ slaapzak. Met daar overheen nog wel die vieze oude. Inmiddels heb ik ook de tweede slaapzak gewassen. Zodra ik die in het zakje heb geperst sluip ik maar weer eens het park in. Wie weet heeft die arme man dan dit jaar een lekkere warme kerst.

Een paar deuren verderop staat al een klein jaar een huis te koop. De bewoners overleden een maand of 6 na elkaar en de familie heeft het leeg gehaald. Donderdag werd bij mij een pakket af gegeven. Voor de overleden buurman. Uiteraard heb ik na beide overlijdens een condoleance-kaartje gestuurd. Maar aangezien ik verder geen enkel contact met de bewoners noch hun familie had, heb ik de overlijdens-berichten daarna weg gegooid. Kortom; ik heb een (flink) pakket staan en ik heb geen idee wat ik er mee moet. Ik heb even gekeken wat er in zit; een pak stroopwafels en iets van een tas ofzo. Toen heb ik de doos snel weer dicht gedaan, want het voelde toch alsof ik iets deed wat niet mocht. Nu maar afwachten of de familie ooit nog naar de post kijkt en het pak komt halen. En duimen dat ik niet iets bederflijks over het hoofd heb gezien…

Vorig jaar stond Jezus op het dak van de kerststal, dit jaar heeft Veere weer een heel eigen draai aan het kerstverhaal gegeven. Stralend middelpunt van de stal is dit jaar… een pluchen pinguin!

Veere is verkouden, vannacht liep Vodje (de kat) over te geven en toen ik thuis kwam lag er een plasje braaksel van Kuro (de hond) op me te wachten achter de voordeur. Ik weet niet of we elkaar onderling besmetten, maar ik loop sinds vanochtend met een poepoog rond (is dat een algemeen bekend woord of is dat iets van mijn familie?). Er komt viezigheid uit, het zit dicht en ik zie (logisch na punt 1 en 2) wazig. Mijn andere oog lijkt ook te beginnen. Volgens de huisarts gaat het met een dag of 2-3 over. Als de rest dan ook klaar is met overgeven en snotteren dan gaan we vast een gezellige Sinterklaasavond tegemoet. Bij de openhaard, niet in bed graag. De cadeautjes staan in ieder geval al klaar!