Debby Roukens' Weblog

Woensdag en donderdag mocht ik voor mijn werk naar een soort congres van de overkoepeling van de regionale omroepen. Het was leuk, met tips voor slimmer zoeken op internet, discussies over ‘burgerjournalistiek’ en gesprekken met luisteraars over wat ze nou eigenlijk wel en niet willen horen op de radio.

Jammer was dat bij aankomst in het congrescentrum gemeld werd dat het hotel helaas overboekt was, waardoor mijn collega en ik naar een ander hotel moesten om te overnachten. Het was niet anders. Bagage in een kamertje en op naar de bijeenkomsten. Toen we ‘s avonds ruim anderhalf uur te overbruggen hadden tot we aan tafel mochten vond ik het toch wel jammer dat ik niet even lekker naar mijn kamer kon. Maar niks aan te doen. Om kwart voor 11 kwamen we (na een overigens prima diner) van tafel. Bij de receptie werd ons verteld dat het pendelbusje naar het andere hotel niet meer reed. Er werd een taxi gebeld. Tien minuutjes wachten, 15 minuten rijden (viel tegen) en we waren iets voor half 12 in ‘ons’ hotel. De receptionist keek bedenkelijk. “U staat helemaal niet op de lijst”. En blijven was geen optie, want ook dit hotel zat vol.  De taxi was uiteraard al lang en breed vertrokken.

Op mijn verzoek werd het congrescentrum gebeld. “O sorry, u staat toch op de lijst. We sturen een taxi om u weer op te halen.” We wilden graag eindelijk eens naar onze kamers toe, maar we konden er de humor nog wel een beetje van inzien. Na 3 kwartier niet meer, we zaten nog steeds in de lobby te wachten. Een telefoontje naar het hotel. De taxi zou moeten komen was de boodschap. Of iets van die strekking, want de man van dit hotel was niet al te bijster communicatief. Na 3 kwartier ging mijn collega zelf maar eens bellen. En nog eens. Maar wijzer werden we er niet van. Toen kwamen er wat congresgenoten binnen. Ze wisten ons te vertellen dat de taxicentrale om 12 uur gesloten was en dat er dus helemaal geen taxi’s meer reden. Bij de balie in het congrescentrum stonden namelijk ook mensen te wachten om naar het hotel te komen waar wij inmiddels al bijna een uur zaten te wachten. We hebben nog maar een keer gebeld en voorgesteld de gasten in het andere hotel op papier te verwisselen met ons. En zo mochten we 2 uur nadat we van tafel kwamen dan eindelijk naar onze kamers.

Ermelo, het is er mooi, maar van klantgerichtheid of klantvriendelijkheid hebben ze blijkbaar nog nooit gehoord. Om maar te zwijgen over taxi’s die om 12 uur stoppen met rijden. Mijn bed sliep afgelopen nacht nog lekkerder dan anders!

Dit bericht is gepost op vrijdag, 13 februari 2009 om 22:47 uur en is geplaatst in Werk. Je kunt alle reacties op dit bericht volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een reactie geven, of een trackback van je eigen site.