Debby Roukens' Weblog

Het is zulk heerlijk weer dat de schuifpui weer open staat. Hond in de tuin, kat in de plantenbak, cavia in het gras en ik de ramen zemen. Heerlijk ontspannend, tot ik besloot Piep een beetje te verschuiven zodat hij wat nieuw gras tot zijn beschikking kreeg. Met het schuiven gaf ik hem iets te veel ruimte en Piep zette het op een lopen. Gelukkig staat er een schutting! Dacht ik. Meneer vond een gaatje en piepte er tussendoor. Je doet je naam eer aan of niet. Ik zette het ook op een lopen; naar de achterburen om te vragen of ik even de tuin in mocht. Maar helaas, die waren niet thuis. De buren op de hoek ook niet. Oei. Mijn schutting leent zich niet echt voor klimmen (dan stort ‘ie namelijk in) dus toen naar mijn eigen buren. De achtertuin loopt gelukkig verder door langs hun tuin. Mijn elastische buurman klauterde vrij eenvoudig over het hek en wist na wat heen en weer rennen (van zowel hem als de cavia) Piep te pakken te krijgen. Even wilde ik Piep levenslang huisarrest geven, maar ik heb hem het voordeel van de twijfel gegeven. En een zware gieter op zijn kooi. Geen ontsnappingen meer uit mijn tuin!