Speelgoed?
Noem het een latente kinderwens, een verborgen verlangen naar mijn jeugd of gewoon idioot, maar ik heb een wandelwagen gekocht! Ik zag ‘m en was verliefd. En Veere past er achter, beargumenteerde ik voor mezelf. Prachtig speelgoed dus. Maar als ik heel eerlijk ben moet ik bekennen dat zij er niet veel aan vindt. Ik verkoop nog al eens iets op Marktplaats, dus madame verkondigde ‘dat ik hem maar moest verkopen’. Mooi niet! Hij staat nu in een hoek in de kamer. Binnenkort ga ik hem oppoetsen. En er een leuk dekentje in leggen. En wie weet zelfs wel een mooie babypop. Oke, misschien is het toch een heimelijk verlangen naar mijn jonge(re) jaren. Maar is ‘ie niet prachtig?
20 augustus 2009 om 21:41
Een mooie, nostalgisch ogende aankoop. En ook niet zo’n blauw/witte, die je zo vaak tegen komt. Een prima aanwinst, lijkt me. Ondanks de reden van aankoop.
20 augustus 2009 om 22:21
Niks speelgoed, gewoon een prachtig interieurstuk! De één koopt een vaas, jij dit. Niks mis mee hoor!
21 augustus 2009 om 08:36
De oude kinderwagens waren veel mooier dan de huidige monstrums, die bijna niet meer in de tram passen.
Maar is dit soms ook niet een uiting van een heimellijke nieuwe kinderwens?
27 augustus 2009 om 18:21
Hallo Debby,
niks gek hoor, ik kan het me helemaal voorstellen, want…………..ik heb de Engelse kinderwagen, merk
Silver Cross 1968, waarin mijn dochtertje gelegen heeft, nog steeds en ik doe ‘m NOOIT weg, dus Debby
koester je wagentje maar en geniet er lekker van. Groetjes van Hanny uit Rotterdam (trouwe luisterraarster van je programma Roukost
25 oktober 2011 om 18:45
Mooi ding hoor. Is wel een echte klassieker.