Debby Roukens' Weblog

Heel af en toe trakteer ik Veere op de patat uit de ‘patatjeswinkel’ (klinkt toch een stuk leuker dan de snackbar). Dat vindt ze al een feest, maar het wordt nog leuker als we ze niet mee nemen maar ter plekke op eten. Na een uur hard werken in het schooltuintje besloot ik dat we onszelf wel weer een keertje mochten verwennen. Toen we eenmaal aan een tafeltje zaten te wachten bekende Veere dat ze toch wel erg graag met me wil trouwen. “Nou, dan doen we dat toch”, zei ik. De paashaas en de tandenfee gaan me te ver, maar als je 5 bent mag je van mij geloven in Sinterklaas en ook in trouwen met je eigen ouders.
“Krijgen we dan ook een kindje?” Eh, nou nee, dat niet. “Waarom niet?” Poeh, biologieles in de snackbar. Na een voorzichtig verhaal over verschillende geslachtsdelen ging ze met haar kaassoufle zitten spelen. “Snap je wat ik je heb uitgelegd?” vroeg ik. Als je een pedagogisch moment hebt wil je het natuurlijk wel goed doen. “Ja hoor, als een jongen en een meisje elkaar tegen komen dan krijg je een kindje”. Dat was wel een heel erg eenvoudige weergave van mijn verhaal. Tegen de tijd dat ik een bekentenis ga afleggen over de Sint zal ik het nog maar een keer proberen…