Niet netjes
Uit mijn ooghoek zie ik twee jonge mannen aan de overkant van de straat lopen. Iets te netjes gekleed naar mijn idee. Ik zie ook hoe ze mij ontdekken en -alsof ze het zo geoefend hebben- zonder overleg tegelijkertijd de straat oversteken om naar de voordeur te lopen. Die willen vast iets verkopen, dat kan haast niet anders. Kuro loopt in de achtertuin, het is lekker weer dus de schuifpui staat open. Terwijl de deurbel rinkelt heb ik een helder -maar misschien niet zo netjes- idee. Ik roep Kuro die enthousiast mee gaat naar de deur. Een hond schrikt toch altijd een beetje af. Het is natuurlijk een huppelhond, dus op het moment dat ik de deur opendoe stuitert hij naar buiten, de mannen inderdaad enige schrik aanjagend. Automatisch buk ik een beetje voorover om Kuro terug te roepen en terwijl ik weer omhoog kom valt mijn oog op het bordje dat de heren op hun borst dragen ‘Jesus Christ’ staat er in grote letters op. ‘Sorry, ik zie waarvoor jullie komen maar ik heb geen interesse’ hoor ik mezelf zeggen. Zo bijdehand ben ik niet vaak en volgens mij zijn de beide heren ook niet gewend niks van hun verhaal af te kunnen steken. Heerlijk toch, zo’n groot lomp huisdier!