Debby Roukens' Weblog

De moederdag van dit jaar wordt er voor mij een om nooit te vergeten. Aangezien ik nog steeds ziek op bed lig begon het daar vanochtend om een uur of 10 goed, met een uitgebreid ontbijt op bed. Heerlijk!
De feestvreugde daalde iets met een telefoontje van de tandarts. Die had ik donderdag gebeld omdat mijn enige vulling er weer (zie een eerder bericht, ik geloof dat ik het The Neverending Story heb genoemd) was uitgevallen. Voor minimaal de 15e keer inmiddels. Maar goed, ik kon vandaag terecht. Niet echt feestelijk, nog minder omdat ik er voor op pad en dus mijn bed uit moest, maar een gat in je mond is ook niet alles.
Om 12 uur kwam mijn hele ontbijt er uit. Ik had deze keer wel de bijsluiter gelezen toen ik antibiotica mee kreeg van de dokter en braken staat er op als een bijwerking die regelmatig voorkomt. Daarna maar weer slapen. Om vervolgens drie kwartier met een rommelende buik op zijn kop bij de tandarts in de stoel te hangen.
Nu lig ik weer in bed. Met gelukkig een hele mooie herinnering aan deze maffe dag; de versierde tegel die ik vanochtend kreeg met daarop de tekst: ‘Ik vind je lief mama xx Veere’. Daar kan geen missende vulling of rommelende buik tegenop!

Sinds kort zijn we bezig met het Tv West Ochtendnieuws en dat mag iedereen weten! Dit heuglijke feit wordt dan ook gigantisch verkondigd langs de A4 bij de pannekoekenboerderij. Gaat dat zien! En voor degenen die daar nooit rijden:

Volgens de dokter is het domme pech, een virale infectie krijgen, oftewel: griep. Het heeft niks te maken met een gebrek aan biefstuk en het ligt ook niet aan het feit dat ik het vaak nogal druk heb. Gewoon pech dus. En ik heb weer pech, sinds woensdag lig ik al op bed. Jammer dat je eindelijk eens lekker thuis bent maar dan nergens zin in of puf voor hebt. Dus slaap je een beetje, slof je eens keertje naar beneden voor een kopje thee en dan slof je weer terug naar bed om nog maar eens te gaan slapen. Oersaai, maar de dagen vliegen om. Het hoogtepunt van de week had ik gisteren toen ik ineens enorme hartkloppingen kreeg. Da’s eng! Ik kon er zelfs niet door slapen. Toen ik de verpakking van de neusspray die de dokter had voorgeschreven wilde weggooien besloot ik eerst nog even de bijsluiter te lezen. Toen viel het kwartje. Hoewel hartkloppingen ‘niet vaak’ voorkomen is het wel een bijwerking. Dag neusspray! Hoe bedoel je, het middel is soms erger dan de kwaal…