Tongriem
Volgens mij overdrijf ik niet als ik zeg dat ik goed van de tongriem gesneden ben. Helaas is Roef dat niet. Ik wist niet eens dat het bestond, maar hij heeft een heel kort tongriempje. Zo kort dat het puntje van zijn tong een soort hartje wordt als hij geeuwt of huilt. Aangezien hij weinig huilt duurde het een tijdje voor ik het zag. Het ziet er schattig uit, maar het schijnt dat hij later last kan krijgen met het uitsteken van zijn tong, aan ijsjes likken en tongzoenen. Aan dat laatste wil ik voorlopig nog even niet denken, maar de andere twee vaardigheden zijn voor een kind toch wel erg belangrijk. Daarnaast schijnt een korte tongriem ook oorzaak te kunnen zijn van gaatjes. De deskundigen zijn het er niet over eens of het ook gevolgen heeft voor de spraak. Hoe dan ook, zoals het er nu naar uitziet wordt het tongriempje binnenkort losgesneden. Hoe jonger kinderen zijn hoe makkelijker de ingreep schijnt te zijn. Het gebeurt dan ook zonder narcose. Ik word helemaal naar en verdrietig als ik er alleen aan denk… Ik moest me al inhouden om de verloskundige niet uit te schelden toen ze de hielprik deed bij mijn mannetje en dit klinkt nog veel enger. Ik hoop dat hij ijsjes heel erg lekker gaat vinden zodat we er straks op terugkijken met het besef dat we er goed aan hebben gedaan…