Debby Roukens' Weblog

Vroeger (oma vertelt) hadden we Scrabble thuis. Zo’n vierkant bord, vierkante houten letters en twee houten latten met wieltjes er aan. Als je die in elkaar klikte en onder het bord legde kon het bord rond draaien. Dat was handig als je aan de beurt was, omdat dan niemand op zijn kop naar de letters hoefde te kijken. Ik vond het een vervelend spel.
Tegenwoordig (nu klink ik helemaal als een oma) heb je een versie voor de telefoon. Wordfeud heet het en het geeft je de kans met mensen over de hele wereld te scrabbelen. Een vriendin had me al een paar keer gevraagd, nee gesmeekt, om het met haar te spelen. Ik hield het af tot van de week een groep fanatieke wordfeud-fans in De Wereld Draait Door halleluja uitschreeuwde over het spel. Zodoende belandde ik in een potje modern scrabble dat er een eigen woordenboek op na bleek te houden. Zij legde mets, aks en dub. Mij totaal onbekende woorden. Ik legde ‘aqua’ en het werd afgekeurd. Uiteindelijk legde ik het af met 268 punten tegen 323 punten. Ik vind verliezen niet erg, maar op deze manier wel. Ik wist gelijk weer waarom ik het geen leuk spel vind. Wordfrust zou een betere naam zijn. 3x woordwaarde!