Archief voor de ‘Familie’ categorie

De hop-prinsessen van Rockanje

zondag, 27 september 2009

Speelgoed?

donderdag, 20 augustus 2009

IMG_3738

Noem het een latente kinderwens, een verborgen verlangen naar mijn jeugd of gewoon idioot, maar ik heb een wandelwagen gekocht! Ik zag ‘m en was verliefd. En Veere past er achter, beargumenteerde ik voor mezelf. Prachtig speelgoed dus. Maar als ik heel eerlijk ben moet ik bekennen dat zij er niet veel aan vindt. Ik verkoop nog al eens iets op Marktplaats, dus madame verkondigde ‘dat ik hem maar moest verkopen’. Mooi niet! Hij staat nu in een hoek in de kamer. Binnenkort ga ik hem oppoetsen. En er een leuk dekentje in leggen. En wie weet zelfs wel een mooie babypop. Oke, misschien is het toch een heimelijk verlangen naar mijn jonge(re) jaren. Maar is ‘ie niet prachtig?

Lekker naar de kinderboerderij

zondag, 7 juni 2009
debby_roukens-rijswijk picture-017
picture-012 picture-019

Drama

woensdag, 6 mei 2009

Het drama van Apeldoorn was nog niet eens weggezakt toen ik een prive-drama voor mijn kiezen kreeg. Toen ik vrijdagmiddag uit mijn werk kwam werd ik toegemiauwd door Vodje.  Dat doet hij eigenlijk altijd, maar het viel me wel gelijk op dat hij een beetje raar liep. Alsof er iets mis was met zijn evenwicht. Ik zat net te denken dat ik dat een beetje in de gaten moest houden toen hij bij me op schoot probeerde te springen. Dat mislukte en met een rare tussensprong kwam hij op de eettafel terecht. Waar hij vervolgens samen met twee olielampen vanaf viel. Geschrokken ging hij er vandoor. En ik ging er achteraan nadat ik een lading doeken op de druipende tafel en drijfnatte vloer had gegooid. Ondanks zijn zwalkende loop was Vodje via het balkon op het schuurdak terecht gekomen. Ik ben er maar achteraan geklommen, bang dat hij anders van het dak zou vallen.

Wat ik eigenlijk al vermoedde bleek bij de dierenarts te kloppen. Hij had een herseninfarct gehad. Het hele weekend heb ik naast Vodje op bed gelegen met de gordijnen dicht tegen de zon. Veel verder dan het bed kon hij niet komen.Ik geloofde er niet echt meer in, ik was bang dat ik hem zou moeten laten inslapen. Ongelofelijk hoe verdrietig je daar van kunt worden. En het cliche gebeurde, zijn leven ging als een film door mijn hoofd. Hoe ik hem een jaar of 16 geleden ving in Rockanje. Hoe hij van een wilde kat veranderde in een aanhankelijke schoot-tijger. Hoe het zoeken naar een ander huis versneld werd omdat een buurvrouw hem stelselmatig weg lokte met verse vis, hoe vaak ik met hem bij de dierenarts had gezeten en hij ondanks alle operaties, prikken en zelfs ingrepen zonder verdoving nooit een krimp gaf. Ik was en ben enorm trots op mijn stoere kat. Ben, want hij is er gelukkig nog steeds. Hij weegt inmiddels nog amper de helft van wat hij ooit woog, je voelt elk botje wanneer je hem aait, maar hij heeft geen pijn en hij lijkt te wennen aan zijn nieuwe wiebelige bestaan. Ik durf hem alleen nog niet naar buiten te laten en dat neemt hij me niet in dank af. Ik durf niet te geloven dat hij nog jaren zal leven, maar ik geniet deze ‘reserve’ tijd extra veel van hem.

DSC00777.JPG

Dirty dancing!

zondag, 19 april 2009
DSC00775.JPG
Afgelopen vrijdag mailde Ageeth dat ze voor een derde van de normale prijs kaartjes kon krijgen voor de musical Dirty Dancing. De film hadden we samen in de bioscoop gezien toen we 15 waren dus dat sentiment wilden we best nog wel een keer beleven. Alleen vonden we het sentiment tot nu toe steeds te duur. Maar goed, er waren kaartjes voor vanavond en we konden zowaar allebei, dus op naar Utrecht. Een file niet meegerekend zat alles mee ; we vonden een goede parkeerplaats, we waren de drukte bij de kassa net voor (de voorstelling moest een kwartier worden uitgesteld omdat de computers plat lagen en alle kaartjes met de hand moesten worden geschreven), een klein restaurantje waar nog precies 1 tafeltje vrij was en waar ze ook nog eens super snel waren (en dat hadden we dankzij de file nodig), eersterangs kaartjes en op de terugweg geen lange rijen omdat we snel buiten waren en ook nog eens snel bij de betaalautomaat. Een gezellige avond dus.
En o ja, de musical. Sentiment wilde het niet worden door verschillende redenen. Het was net zoiets als het zien van een film na het lezen van het boek. Alleen was in dit geval de film beter.

Zandsoep maken op t strand

zaterdag, 11 april 2009
DSC00755.JPG
DSC00756.JPG

Vorderingen in de tuin!

dinsdag, 7 april 2009

Het gaat eindelijk ergens op lijken…


DSC00750.JPG

Veere’s volkstuin

vrijdag, 3 april 2009

Veere heeft sinds kort een eigen schooltuintje. Wat trouwens niets met school te maken heeft, daar kreeg ze alleen een inschrijfformulier van.

Het leek me leuk voor haar te zien hoe groenten van zaadje tot plant uitgroeien (die zelf geplante zonnebloemen thuis werden wat eentonig), dus elke dinsdag en vrijdag racen we eind van de middag naar een volkstuincomplex waar ik aan het harken ga en waar Veere een beetje commentaar levert. Het zelf doen is nog wat lastig, dus wijst ze mama aan welke kluitjes nog klein gemaakt moeten worden. Als het op zaaien aan komt wordt ze ineens fanatiek. Alles wordt enthousiast uitgestrooid in geultjes en kuiltjes. Inmiddels hebben we bietjes, tuinbonen en radijsjes gezaaid, aardappels gepoot en uien in de grond gezet. De sterrenkers-V begint zelfs al omhoog te komen. Dinsdag gaan we een net over het tuintje spannen. En nu maar hopen op een geweldige oogst!

DSC00748.JPG

1 april!

woensdag, 1 april 2009


DSC00746.JPG
Als u gevraagd wordt geluidsoverlast door vogels te melden, als u hoort dat er een bus gaat rijden met paddo’s, als u wordt opgeroepen om mee te zoeken naar de weggelopen hond van Hillary Clinton of als Kane een concert lijkt te geven op een rare lokatie, wees dan op uw hoede. Het is 1 april! Het bomenverhaal op Veere’s school was gelukkig ook een grap. Ik ontdekte dat afgelopen weekend en ik heb het op mijn weblog maar zo gelaten om de ‘pret’ niet te drukken.
Vanochtend stond het schoolplein vol met kindjes die met gespannen gezichtjes spandoeken omhoog hielden. De tekeningen hingen overal al tegen de ramen en in de bomen hingen de stoerste jongens om de kap van de twee oude bomen tegen te houden. Iets na half 9 onthulde de directeur een spandoek waarop alleen de datum stond. Een enkeling reageerde opgelucht, maar ik vond de sfeer vooral bedrukt. Ik denk dat Veere’s juf de hele dag nodig heeft om uit te leggen dat het een grap was. En ik blijf de rest van de dag op mijn hoede!

Slechte moeder

vrijdag, 27 maart 2009

Afgelopen weekend bracht ik totaal onverwacht bij Erik in Duitsland door.  Ik zou door allerlei afspraken niet mee gaan, maar toen het een en ander niet door bleek te gaan was er eigenlijk weinig dat me weerhield. In een halfuurtje pakken en alle dieren verzorgd achter laten leidde tot een soort race door het huis. Kleren en tandenborstels in de tas, badspullen mee, Piep een halve krop andijvie, Vodje twee bakken eten en Kuro naar papa en mama en wegwezen. Heel spontaan. De reis was zelfs zo’n verrassing dat ik half verdwaasd in de auto zat en pas in Hamburg bij het zien van een poster van mijn favoriete kermis besefte dat we er echt waren.

Tot mijn enorme schaamte ontdekten we niet lang na aankomst dat de dieren gelukkig goed verzorgd waren achter gebleven, maar dat de verzorging van Veere nog thuis stond.  Ze is in pyjama met slofjes aan in de auto mee gegaan en dat was het. Geen ondergoed, geen sokken, geen schoenen, zelfs geen jas.  Haar koffer stond nog keurig ingepakt op haar kamer. Suf genoeg hadden Richard en ik wel allebei een tandenborstel voor haar mee genomen dus die had ze dubbel. Veere werd zodoende de ochtend er na een beetje een jongetje. Want gelukkig heeft neefje Piotr dezelfde maat. Zijn witte hemdje vond ze wel stoer,  zijn bruine schoenen met klittenband saai. Ik had in ieder geval een legitieme reden om weer wat nieuwe spullen voor haar te kopen. En met een mooi nieuw gestreept vestje en linten in haar haren was ze weer helemaal mijn meisje.  Met Piotr’s donkerblauwe winterjas en mijn roze sjaal om stapte ze trots over de kermis. Eendjes hengelen, suikerspin eten (een groene!) en in de botsautootjes die niet botsen; het was een heerlijk weekend!