Archief voor de ‘Veere’ categorie
Speelgoed?
donderdag, 20 augustus 2009
Noem het een latente kinderwens, een verborgen verlangen naar mijn jeugd of gewoon idioot, maar ik heb een wandelwagen gekocht! Ik zag ‘m en was verliefd. En Veere past er achter, beargumenteerde ik voor mezelf. Prachtig speelgoed dus. Maar als ik heel eerlijk ben moet ik bekennen dat zij er niet veel aan vindt. Ik verkoop nog al eens iets op Marktplaats, dus madame verkondigde ‘dat ik hem maar moest verkopen’. Mooi niet! Hij staat nu in een hoek in de kamer. Binnenkort ga ik hem oppoetsen. En er een leuk dekentje in leggen. En wie weet zelfs wel een mooie babypop. Oke, misschien is het toch een heimelijk verlangen naar mijn jonge(re) jaren. Maar is ‘ie niet prachtig?
Lekker naar de kinderboerderij
zondag, 7 juni 2009
|
|
|
|
Zandsoep maken op t strand
zaterdag, 11 april 2009Vorderingen in de tuin!
dinsdag, 7 april 2009Veere’s volkstuin
vrijdag, 3 april 2009Veere heeft sinds kort een eigen schooltuintje. Wat trouwens niets met school te maken heeft, daar kreeg ze alleen een inschrijfformulier van.
Het leek me leuk voor haar te zien hoe groenten van zaadje tot plant uitgroeien (die zelf geplante zonnebloemen thuis werden wat eentonig), dus elke dinsdag en vrijdag racen we eind van de middag naar een volkstuincomplex waar ik aan het harken ga en waar Veere een beetje commentaar levert. Het zelf doen is nog wat lastig, dus wijst ze mama aan welke kluitjes nog klein gemaakt moeten worden. Als het op zaaien aan komt wordt ze ineens fanatiek. Alles wordt enthousiast uitgestrooid in geultjes en kuiltjes. Inmiddels hebben we bietjes, tuinbonen en radijsjes gezaaid, aardappels gepoot en uien in de grond gezet. De sterrenkers-V begint zelfs al omhoog te komen. Dinsdag gaan we een net over het tuintje spannen. En nu maar hopen op een geweldige oogst!
1 april!
woensdag, 1 april 2009
Slechte moeder
vrijdag, 27 maart 2009Afgelopen weekend bracht ik totaal onverwacht bij Erik in Duitsland door. Ik zou door allerlei afspraken niet mee gaan, maar toen het een en ander niet door bleek te gaan was er eigenlijk weinig dat me weerhield. In een halfuurtje pakken en alle dieren verzorgd achter laten leidde tot een soort race door het huis. Kleren en tandenborstels in de tas, badspullen mee, Piep een halve krop andijvie, Vodje twee bakken eten en Kuro naar papa en mama en wegwezen. Heel spontaan. De reis was zelfs zo’n verrassing dat ik half verdwaasd in de auto zat en pas in Hamburg bij het zien van een poster van mijn favoriete kermis besefte dat we er echt waren.
Tot mijn enorme schaamte ontdekten we niet lang na aankomst dat de dieren gelukkig goed verzorgd waren achter gebleven, maar dat de verzorging van Veere nog thuis stond. Ze is in pyjama met slofjes aan in de auto mee gegaan en dat was het. Geen ondergoed, geen sokken, geen schoenen, zelfs geen jas. Haar koffer stond nog keurig ingepakt op haar kamer. Suf genoeg hadden Richard en ik wel allebei een tandenborstel voor haar mee genomen dus die had ze dubbel. Veere werd zodoende de ochtend er na een beetje een jongetje. Want gelukkig heeft neefje Piotr dezelfde maat. Zijn witte hemdje vond ze wel stoer, zijn bruine schoenen met klittenband saai. Ik had in ieder geval een legitieme reden om weer wat nieuwe spullen voor haar te kopen. En met een mooi nieuw gestreept vestje en linten in haar haren was ze weer helemaal mijn meisje. Met Piotr’s donkerblauwe winterjas en mijn roze sjaal om stapte ze trots over de kermis. Eendjes hengelen, suikerspin eten (een groene!) en in de botsautootjes die niet botsen; het was een heerlijk weekend!
Trots!
maandag, 16 februari 2009![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Afgelopen weekend was Veere’s eerste zwemles. Gelukkig had ze in het zwembad bij Ageeth thuis al een paar keer rond gesparteld waardoor ze in ieder geval geen waterangst meer had. Maar hoe het uiteindelijk ging overtrof al onze verwachtingen! Ze was inmiddels al weken aan het aftellen en in de kleedkamer was ze dan ook aan het klagen dat het wachten op de badmeester zo lang duurde.
Ze was apetrots op haar supersonische badpak met ingebouwde vleugels en terwijl de meeste kindjes het toch allemaal vooral erg spannend vonden wilde madame niets liever dan het water in. Het enige waar ze even moeilijk bij keek was het springen in het water omdat ze daarbij koppie onder ging. Toen ze dat ook niet meer eng vond was er geen houden meer aan. Op haar buik en op haar rug, ze trok (een beetje scheef weliswaar maar toch) al baantjes. Papa en mama zaten trotser dan trots aan de zijkant. (Zoals op de foto te zien is waren we trouwens niet de enigen). En Veere telt inmiddels weer af tot de volgende zwemles.










